Ed link
Ed (Edwin A.) Link (1904-1981)was de eerste die op grote schaal vluchtsimulatoren fabriceerde en waarnaar de beherende Stichting is vernoemd.
Ed Link was orgelreparateur van beroep (zijn vader had een piano- en orgelfabriek) en had een passie voor luchtvaart; hij kreeg zijn brevet in 1927. Hij kreeg het idee voor het bouwen van de vluchtsimulator door een kermisattractie. Hij gebruikte zijn kennis van pompen en blaasbalgen voor de beweging van zijn eerste simulator ("Pilot Trainer") in 1928-1929. De eerste werden echter gebruikt voor amusement (kermis!) en omdat die branche verzadigde, bedacht Link dat het beter was de simulator geschikt te maken voor instrumentvliegen. Hij kreeg er wel patent op en gebruikte de trainer in zijn vligeschool.
In deze tijd waren er zoveel vliegongevallen, dat de Army naar diverse oplossingen zocht, ook naar Link's Pilot Trainer.
Toen Ed Link naar een bijeenkomst vloog met dermate slechte zichtcondities - volgens de Army 'unflyable' - , was deze demonstratie voor het Army Air Corps aanleiding om de eerste 6 Linktrainers (à $ 3.500 per stuk!) te bestellen voor haar postvliegers. Zo wordt in 1933 Link de eerste die op grote schaal vluchtsimulatoren fabriceerde. Zijn fabriek stond in Binghamton, New York.
De Blue Box was een 'nick-name' voor de 'blauw gekleurde doos', zoals de simulators voor (met name) de US Army werden geschilderd. Zie de pagina van de D-2, alwaar een filmpje uit een documentaire waar de Blue Box wordt getoond.
Zeker in het begin van de Tweede Wereldoorlog ontstaat er een enorme behoefte aan vliegers - en dus het opleiden - en de vluchtsimulator bewijst snel zijn grote nut. Er zijn meer dan 500.000 piloten mee opgeleid! Na 1940 verdwenen de kleine vleugels, vanwege materiaal-schaarste.
In de jaren ’50 groeit de luchtvaart naar een massaal transportmiddel en komt de vliegveiligheid voorop te staan. Juist daarvoor is de simulator uitermate geschikt.
Met de komst van de straalvliegtuigen worden specifieke cockpits gebouwd. Volledig bewegende platforms maken natuurgetrouwe vluchten mogelijk. De electronica en de huidige chips- en computertechnologie zorgen voor geavanceerde zichtsystemen.
Na zeventig jaar toepassing in de luchtvaart ziet de huidige maatschappij het nut in van de simulator. Schepen, kernenergiecentrales, verkeerssystemen, auto’s, stadsontwikkeling, militaire oefenterreinen, virtuele werkelijkheid, botsproeven en sterkteberekeningen, op bijna elk gebied wordt een simulator ontwikkeld en toegepast. In de jaren '60 maakte Link simulators voor de maanlander van het Apollo programma!
De basis van die ontwikkelingen is verzameld in dit museum! Het is dan ook uniek in heel Europa.
De firma Link bestaat nog steeds als L3 communications, in Arlington, Texas, VS. Hun website is www.link.com.
Link bouwde o.a. de volgende historische modellen vluchtsimulatoren:
- Link ANT (Army Navy Trainer)-18 Blue Box (zie foto), waarvan er 10.000 gebouwd zijn voor de USA en haar geallieerden. De ANT-18 was een 'enhanced C3'.
- 1935: C3, voor het elementaire instrument-vliegen
- de Link D-2, de C3 voor Canada en Engeland
- de Link C-8, met stuurknuppel, gebaseerd op de snelle Bearcat
- de Link AT-10, sim, vergelijkbaar met de C-8, echter met stuurwiel, gebaseerd op de Harvard. Nadat Link door Singer was overgenomen: de GAT-1 en 2.
Een paar dagen voor zijn dood in 1981, eerde de stad van Binghamton in New York hem, door haar vliegveld Edwin A. Link Field te hernoemen! In 1990 werd het weer hernoemd naar Binghamton Regional Airport en sinds 2003 heet het Greater Binghamton Airport.
Voor meer informatie over Edward Link ga naar onze Weblinks-pagina (nog niet in gebruik!)